Boeing και Airbus ανεβάζουν ξανά την παραγωγή και πυροδοτούν ένα νέο κύμα συμφωνιών. Οι μεγάλοι όμιλοι δεν αγοράζουν απλώς εταιρείες: αγοράζουν παραγωγική δυναμικότητα, τεχνογνωσία και εξειδικευμένο προσωπικό.

Η παγκόσμια αεροναυπηγική βιομηχανία έχει ένα καλό πρόβλημα: χρειάζεται να κατασκευάσει περισσότερα αεροσκάφη.

Και γρήγορα.

Η σταδιακή σταθεροποίηση της παραγωγής των Boeing και Airbus έχει πυροδοτήσει ένα εντυπωσιακό κύμα εξαγορών στην εφοδιαστική αλυσίδα του κλάδου. Μέχρι το τέλος Αυγούστου του 2026 είχαν ανακοινωθεί 154 συμφωνίες στην εμπορική αεροναυπηγική, σύμφωνα με στοιχεία της Janes Capital Partners.

Ο αριθμός βρίσκεται ήδη μία ανάσα από το ιστορικό ρεκόρ των 159 συμφωνιών ολόκληρου του 2019. Η συνολική αξία των φετινών deals μέχρι τον Αύγουστο έφτασε τα 14 δισ. δολάρια. Και σε αυτά δεν περιλαμβάνεται καν μία από τις μεγαλύτερες συμφωνίες της χρονιάς, που ανακοινώθηκε τον Σεπτέμβριο.

Η GE Aerospace έδωσε σχεδόν 12 δισ. δολάρια για έναν κρίσιμο κρίκο

Στις 8 Σεπτεμβρίου, η GE Aerospace ανακοίνωσε συμφωνία εξαγοράς της Consolidated Precision Products (CPP) από τις Warburg Pincus και Berkshire Partners έναντι 11,75 δισ. δολαρίων.

Η CPP δεν είναι ένα εντυπωσιακό consumer brand. Είναι όμως ακριβώς το είδος εταιρείας που σήμερα αποκτά τεράστια στρατηγική αξία.

Κατασκευάζει εξειδικευμένα χυτά εξαρτήματα και πτερύγια από προηγμένα κράματα και τιτάνιο, τα οποία χρησιμοποιούνται σε κινητήρες και σε σχεδόν όλα τα μεγάλα προγράμματα εμπορικών αεροσκαφών της σημερινής γενιάς. Δραστηριοποιείται επίσης στην άμυνα και την παραγωγή ενέργειας και συνεργάζεται με την GE Aerospace για περισσότερα από 15 χρόνια.

Με απλά λόγια, η GE δεν αγοράζει απλώς έναν προμηθευτή. Αγοράζει πρόσβαση σε κρίσιμη παραγωγική δυναμικότητα.

Και πληρώνει ακριβά γι’ αυτήν.

Boeing και Airbus ανεβάζουν ταχύτητα

Πίσω από το κύμα εξαγορών βρίσκεται η ανάκαμψη της παραγωγής αεροσκαφών.

Η Boeing παρέδωσε 600 αεροσκάφη το 2025, τον υψηλότερο αριθμό από το 2018, και κινείται για να ξεπεράσει αυτή την επίδοση φέτος.

Η Airbus, από την πλευρά της, στοχεύει σε 870 παραδόσεις το 2026, περισσότερες ακόμη και από το προ πανδημίας ρεκόρ των 863 αεροσκαφών το 2019.

Όσο οι γραμμές παραγωγής ανεβάζουν ρυθμό, τόσο αυξάνεται η πίεση στους μικρότερους κρίκους της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Και κάπου εδώ αλλάζει ολόκληρη η λογική των εξαγορών.

Οι αγοραστές αναζητούν πλέον επιχειρήσεις που διαθέτουν εξειδικευμένο προσωπικό, δύσκολα αναπαραγόμενη τεχνογνωσία, πιστοποιημένες παραγωγικές δυνατότητες και διαθέσιμη δυναμικότητα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ιδιοκτήτρια μικρής μονάδας κατεργασίας μετάλλων στη Μασαχουσέτη δήλωσε ότι δέχεται πλέον δύο έως τρεις προσεγγίσεις πιθανών αγοραστών την ημέρα.

Το νέο πολύτιμο asset είναι ο προμηθευτής

Για χρόνια, οι μεγάλοι αεροναυπηγικοί όμιλοι επικεντρώνονταν στο τελικό προϊόν και άφηναν σημαντικό μέρος της παραγωγής σε ένα πολύπλοκο δίκτυο προμηθευτών.

Σήμερα, όμως, οι καθυστερήσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα έχουν αποδείξει κάτι πολύ απλό: μπορείς να έχεις παραγγελίες εκατοντάδων δισεκατομμυρίων, αλλά αν λείπει ένα κρίσιμο εξάρτημα, το αεροσκάφος δεν παραδίδεται.

Γι’ αυτό και η επόμενη μεγάλη μάχη στην αεροναυπηγική πιθανότατα δεν θα δοθεί μόνο ανάμεσα σε Boeing και Airbus.

Θα δοθεί χαμηλότερα στην αλυσίδα.

Για τους κατασκευαστές εξαρτημάτων, τις εξειδικευμένες βιομηχανίες, τους μηχανικούς και τις εταιρείες που μπορούν να παράγουν το σωστό κομμάτι, στη σωστή ποιότητα και στον σωστό χρόνο.

Και ξαφνικά, οι εταιρείες που μέχρι χθες βρίσκονταν πίσω από τα μεγάλα ονόματα της αεροναυπηγικής γίνονται οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της επόμενης φάσης ανάπτυξης.